Bo ja tak!
I to za często!
Starym aparatem - źle!
Komórkowym - źle!!!
Nowym - też źle!!!!!!! ( Bo ma zwykłe baterie i padły mi akurat wtedy kiedy nie powinny! )
Dodatkowo totalny brak czasu, żeby tarzać się po rowach i szukać mega super hiper tła!
Nerw, nerw, neeeeeeeeeerw!
Zachciało mi się fotografii, do jasnej Anielki!
No, ale jak ktoś lepi już na jakimś poziomie, to jednak musi to opanować!
Teraz rządzą zdjęcia, a nie to co robimy!!!
Możemy stworzyć niezbyt udany produkt, ale i tak go opchniemy, jak uda nam się go ująć w cudownym klimacie na zdjęciu!
Takie czasy..... Taki świat....
Ech....
Człowiek łazi po podwórku, szuka mchów i paproci do tła, struktur drewna i płócien, bo teraz hit jest na naturę. Ale i tak nam nic to nie da, jak nie znamy się na kadrach i balansach bieli!!!
Tak naprawdę sprzedajemy wizerunek, coś ulotnego, magię chwili złapaną w aparacie, a nie to, co robimy. To tylko dodatek do tej całej , sztucznej otoczki.
Ile razy kupiłam coś, co naprawdę nie wyglądało jak ze zdjęcia! Mnóstwo!
Ale ludzie lubią taka iluzję.
Nadaje koloru naszemu szaremu życiu, prawda?
Napiszcie, czy wy też tak to odczuwacie???
Żegnam z westchnieniem i rezygnacją...
I ćwiczę dalej, bo co mi innego zostało??? :-)
